از دیدگاه شعرا

اشعاری در مورد حضرت عباس

صدف گوهر مکنون هدف پیکان شد
آه از آن سینه و فریاد از آن ناوک و شست
سرش از پای بیفتاد و دو دستش ز بدن
کمر پشت و پناه همه عالم بشکست
شد نگون بیرق و، شیرازهی لشگر بدرید
شاه دین را پس او رشتهی امید گسست
نه تنش خسته شد از تیغ جفا در ره عشق
که دل «عقل نخست» از غم او نیز بخست
حیف از آن لعل درخشان که ز گفتار بماند
آه از آن سرو خرامان که ز رفتار نشست
یوسف مصر وفا غرقه بخون؟! وا اسفا!
دل ز زندان غم او ابد الدهر نرست [۲۰۰] .
از دیوان کمپانی
برگرفته از کتاب چهره درخشان حضرت ابوالفضل نوشته: آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *