از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار شهادت حضرت عباس (ع) – هر وقت دلش هوای دریا می کرد

هر وقت دلش هوای دریا می کرد
با پرچم یا حسین نجوا می کرد

هر جا گره ای به ریسمانش می دید
با گریه توسلی به زهرا می کرد

خوشبخت ترین عموی دنیا می شد
وقتی که رقیه را تماشا می کرد

تا صورت هم چو ماه او می تابید
جبریل ((و ان یکاد…)) بر پا می کرد

آن روز ولی هوا کمی ابری بود
ابلیس بساط خود مهیا می کرد

مردی که تمام زندگی را یک جا
همراه دو دست نذر مولا می کرد

در پای فرات تشنگی را گم کرد
او حکم شهادت خود امضا می کرد

محبوب ترین عموی دنیا برگرد
فریاد غزل بود که غوغا می کرد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *