از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار وفات حضرت ام البنین (س) – بانو سلام می کنم اینجا خوش آمدی

بانو سلام می کنم اینجا خوش آمدی
از خاک سمت عالم بالا خوش آمدی

ای تشنۀ بهشت به دریا خوش آمدی
من زینبم به خانۀ مولا خوش آمدی

پیداست در نگات که با نیت آمدی
اینجا به نیت کمک و خدمت آمدی

باغ بهشت باغچه ای در سرای ماست
جای گلیم عرش خدا زیر پای ماست

رزق تمام شهر فقط از دعای ماست
خلق تمام عالم و آدم برای ماست

این خانۀ بهشتی زهرا و حیدر است
اینجا محل وحی شدن بر پیمبر است

این خانه را به غیر صفا پر نمی کند
دل را به غیر عشق خدا پر نمی کند

سجاده را به غیر دعا پر نمی کند
هر کس که جای فاطمه را پر نمی کند

از بعد مادرم پدر خاک، بوتراب
کرده تو را به همسری خویش انتخاب

گفته پدر که روی به سوی خدا کنیم
ما مثل مادر، اهل زمین را دعا کنیم

با اسم فاطمه همه رفع بلا کنیم
زین پس تو را به واژۀ مادر صدا کنیم

تو آمدی که فاطمه را یاوری کنی
در حق ما شکسته دلان مادری کنی

قطعاً شنیده ای که پَر مادرم شکست
شاخه به شاخه برگ و بر مادرم شکست

در کنده شد ز جا و سر مادرم شکست
از ظلم و کینه ها کمر مادرم شکست

از آن به بعد بود پرش درد می گرفت
می خواست پا شود کمرش درد می گرفت

اما نترس شعله به این در نمی زنند
دیگر به خانه سرزده ها سر نمی زنند

سیلی به روی فاطمه دیگر نمی زنند
هر گز تو را مقابل حیدر نمی زنند

اینجا که آمدی به همه نور عین باش
فکر مرا نکن تو به فکر حسین باش

اینجا هنوز هم پرِ عطر کوثر است
چشم حسن برادر من خیره بر در است

اشک حسین روز و شب از داغ مادر است
این حرف آخری ز بقیه مهم تر است

پیش حسین دست به پهلوی خود مگیر
یا که به حق فاطمه بازوی خود مگیر

در آن شبی که بار سفر بست مادرم
من را صدا زد و نفسی گفت: دخترم

جان تو و حسین،گل سرخ بی سرم
من مانده بودم و غم و درد برادرم

از آن به بعد مادر این سر جدا شدم
کم کم فراهم سفر کربلا شدم

حرف از کسی شد آنکه به ما یار می شود
در این مسیر مونس و غمخوار می شود

در کربلا هر آینه کرار می شود
می آید و به لشگر علمدار می شود

تو آمدی که ماه شب تار ما شوی
مادر برای میر و علمدار ما شوی

حتما به او بگو غم این نور عین را
از داغ مادرم همه دم شور و شین را

غم های مانده بر جگر عالمین را
اسرار عشق و واژه ذخر الحسین را

حتماَ به او بگو که امید برادر است
مشکی به او بده و بگو آب آور است

حتماَ بگو قضیۀ آن مشک پاره را
حتماَ بگو قضیۀ آن شیر خواره را

افتادن بدون پر آن سواره را
سیلی زدن به صورت ماه و ستاره را

حتماَ بگو که علقمه چشم انتظار اوست
حتماَ بگو که مادرم آنجا کنار اوست

شاعر:مهدی نظری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *