از دیدگاه شعرا, ولادت، از کودکی تا بزرگسالی

اشعار وفات حضرت ام البنین (س) – تنها چرا نشسته مگر گریه می کند؟

تنها چرا نشسته مگر گریه می کند؟
چون شمع شعله ور به نظر گریه می کند

ازمردم مدینه شنیدم که روزها
می آید و ز داغ پسر گریه می کند

بالای چار صورت قبری که ساخته
با دیده های سرخ جگر گریه می کند

با ذکر جانگداز -حسینم غریب- بود
دائم زند به سینه و سر گریه می کند

از سوز روضه خواندن این مادر شهید
هر عابری میان گذر گریه می کند

گاهی دلش برای علی تنگ می شود
گاهی برای روضه ی در گریه می کند

بغض نگاه باد صبا گفت با دلم
دیگر غروب شد, چقدر گریه می کند!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *