از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

اشعار وفات حضرت ام البنین (س) – هرروزغروب توی بقیع می شکنه بغض آسمون

هرروزغروب توی بقیع می شکنه بغض آسمون
ستاره ها داد می زنن!!! ام البنین روضه نخوون

هرروزصدای گریه هاش میرسه تا عرش خدا
ازسوز روضه خوندنش قیامتی میشه به پا

مدینه کربلا میشه شهر فرشته ها میشه
آدم ویعقوبم میان مدینه البکاء میشه

فرقی نمی کنه براش کسی نیاد تو روضه هاش
عالمُ برهم می زنه بغض نشسته تو صداش

به سینه وسرمی زنه بقیع باهاش نوحه گره
دَم تموم ِنوحه هاش «حسین غریب مادره»

رو خاکایِ سرد بقیع صورت چار قبرکشیده
طوری-غریب حسین- میگه انگارکه گودالُ دیده

پایِ بساط روضه هاش عابرا گریه می کنن
بلند بلند فرشته ها اون بالا گریه می کنن

ازپسراش نشد یه بار با کسی حرفی بزنه
زمزمه ی لبش شده: حسین من بی کفنه

طاقت نداره، کارشه شبا میره سئوال کنه
با گریه میخواد از رباب عباسشُ حلال کنه

طفلی سکینه رو بگو دل نداره نگاش کنه
روُش نمیشه مثل قدیم ام البنین صداش کنه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *