موقوفات و رقبات

سقاخانه پامنار تهران

واقع در سه راه پامنار، سقاخانه کوچک و سادهای است که تزیین چندانی ندارد. قدمت این سقاخانه حدود ۴۰ سال تخمین زده میشود و نام بانی آن نیز چندان مشخص نیست. این سقاخانه در بیرون پنجره فلزی ساده خود فضای کوچک برای افروختن شمع دارد. به نظر میرسد که بنای آجری سقاخانه مدتهاست که مرمت نشده است. با این حال هنوز گهگاه مردم قفل و دخیلی بر نردههای فلزی پنجرهی آن میزنند و شمعی در آن میافروزند.
– سقاخانه پل امیر بهادر، که در کوچه اهلی شیرازی و جنب فروشگاهی به نام پرندگان خوشآواز، قرار دارد. این سقاخانه کوچک و محقر در کوچه نسبتا آرام، هنوز محلی مناسب برای مشتاقان و مریدان است تا شمعی در آن افروخته و طلب نیازی کنند. بنای این سقاخانه قدمتی بیش از ۴۰ سال دارد و در حال حاضر منبع آبی ندارد. اطلاع دقیقی در مورد بانی آن به دست نیامده است.
سقاخانه پلاک ۴۰
واقع در خیابان امیر کبیر، کوچه دکتر اصلانی، جنب مسجد هندیهای سابق، نیز از جمله سقاخانههای رفی شکل است. گویا بانی این سقاخانه شخصی به نام دکتر محتشم اصلانی بوده، که حدود ۹۰ سال پیش سقاخانه را با نیت توسل به بارگاه حضرت ابوالفضل ((ع))، در جنب خانه مسکونی خود ساخته است. این سقاخانه به صورت سنتی خانوادگی، از طرف فرزندان این خاندان تولیت و حفاظت میشود.
از ویژگیهای این سقاخانه به جز چشمه آب آن که مجهز به آب سردکن برقی است. میتوان مشبک زیبای پنجرههای آن را نام برد، که به گونهای شطرنجی طراحی شده و بر هر خانه آن، گل چهار پر زیبایی جای گرفته است. قبل از آمدن آب لولهکشی، آبگیر این سقاخانه متشکل از منبع آب فلزی بوده
[صفحه ۲۳۳]
که به صورت دستی پر میشده است.
برگرفته از کتاب چهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام نوشته آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *