از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت حضرت عباس (ع) – یک مشک ، یک غیرت که از آن روبرو آمد

یک مشک ، یک غیرت که از آن روبرو آمد
طفلی صدا زد بچه ها گویا عمو آمد

باید به استقبال آب و آبرویش رفت
وقتی عمو از جنگ آب و آبرو آمد

ای بچه ها اول عمو تشنه است، پس باید
اول بنوشد آب، وقتی که سبو آمد

شش ماهه را دور سرش باید بگردانیم
وقتی که بر رخسار اصغر رنگ و رو آمد

دیگر عمو را بعد ازاین سقا نمی خوانیم
دیدید خواندیم و چه اشکی از عمو آمد

نذر عمو این گوشوارها ، النگوها
باید به دستش داد ، وقتی دست او آمد

حالا زمین کربلا چشمان تر دارد
حالا پس از این خیمه های دربه در دارد

دستان او را از سر زینب بُریدند
حالا بگو که خیمه آیا بال و پر دارد؟

عباس را از علقمه آقا نیاورده
آوردنش تا خیمه گویا دردسر دارد

حتی زجسم إرباً إربای علی اکبر
جسمی زهم پاشیده و آشفته تر دارد

در پیش چشمان حسین ای قوم نگذارید
هر نیزه ای یک تکه از عباس بردارد

دارد لباسش را به غارت می برد این قوم
حالا دگر ام البنین حالی دگر دارد…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *