از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت حضرت عباس (ع) – یک کهکشان امید در چشمان من می کاشت

یک کهکشان امید در چشمان من می کاشت
دستان سرسبزی که با آئینه نسبت داشت

من بودم و تکرار دلگیری که بامن بود
او آمد این تکرار را از دوش من برداشت

من بودم و تردید و مشکی خالی از غیرت
دستی که حتی سایه ها را تیغ می پنداشت

امّانمی آید ز نسل روشنی دیگر
مردی که حجم “آب”را حتّی به هیچ انگاشت

امروز محتاج همان دستان سرسبزم
دستان سرسبزی که با آئینه نسبت داشت…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *