از دیدگاه شعرا

عباس یعنی…

عباس یعنی…
بالاترین معانی آب، به ظهور رسیده است. از اول چنین رقم خورده بود که مردی بیاید که همان روشنایی مصور و همان زلالیت مجسم باشد. امروز، دامان ام البنین، پر از درخشندگی نگاهی است که خدا را زمزمه می کند. امروز، ام البنین، نهایتی از فتوت را تقدیم مولا علیه السلام می کند. عباس، یعنی معرفی غیرتی که بی نظیر است با پشتوانه ای از قدرت ذوالفقار. لشکرشکنی می آید که شکافنده صف جماعت شب آلودگان است. عباس، یعنی بهترین یاور کربلا، با رایت تقوا و ولایت پذیری. دلاورمرد عرصه پیکار می آید تا تزلزلی به ارکان یلان پوشالی و طبل های توخالی بیفکند. مولود ام البنین است و جهان، تشنه پیام تازه اش؛ پیامی که با حروف سپید حمایت و وفا آغاز می شود و با خونی سرخ، به امضا می رسد. عباس، یعنی خط بطلان بر اندیشه های تیره ای که امان نامه تعارفش کردند. هر که با مضامین معطر پیامش مأنوس شود، روشن محض است و می تواند دلش را ابوالفضلی بداند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *