اخلاق و فضائل

فضایل و مناقب و صفات عباس (ع)

فضایل و مناقب و صفات عباس (ع)

سیادت: سید در لغت به معنی رئیس و بزرگ است در کتاب معجم متن الغه می خوانیم: سید یعنی رئیس، پرورش دهنده، مالک، شریف، فاضل، سخی، کریم، حلیم و عابد، کسی که به وسیله عقل و مال و نفع بر غیر، فایق آید. بنابراین کسی که یک یا چند از این صفات را داشته باشد سید است و چون حضرت ابوالفضل (ع) جامع این صفات بود از نظر لغت به او سید گفته می شود. اما از نظر دینی، کسانی که از نظر حسب و نسب به حضرت عبدالمطلب و هاشم برسند، سید هستند و حضرت عباس از طرف پدری به عبدالمطلب منسوب است. شجاعت: گرچه تمام صفات حضرت ابوالفضل چشم گیر بود، ولی شجاعت در بین آنها نمایانگری خاصی داشت. طریحی می نویسد: مثل کوه بزرگ و قلب او مانند کوه محکم بود؛ زیرا اسب سواری مثل شیر و جسور بر جنگ و جنگ جوی ماهر و شمشیرزن در میدان های نبرد در مبارزه با کفرطلبان بود. ادب: حضرت ابوالفضل دارای همه آداب اخلاقی، دینی، علمی، روحانی و عرفانی بود. ادب او نسبت به امام حسین ادب صالحان و برگزیدگان بود. در موقع خطاب امام حسین (ع) را مولای من، ای فرزند رسول خدا و یا با عبارات احترام آمیزِ از این دست صدا می زد. ایثار: ابوالفضل العباس (ع) علاوه بر ایثار جان از آب نیز گذشت با اینکه تشنه بود و بعد از دست ها و چشم و دندان خود نیز گذشت تا آب را به خیمه ها برساند؛ در انتها نیز جان را بر سر ایمان فدا کرد. باید اعتراف کرد که حضرت ابوالفضل در پاسداری از سالار شهیدان بر قله بلند ایثار قرار گرفته بود و بر دیگر جانبازان آن میدان برتری نشان داد. از دیگر ویژگی های او می توان بصیرت، عصمت، علم و دانش و یقین را نام برد.او ستون کاروان امام حسین (ع) به شمار می رفت؛ کسی که هم سپهسالار و پرچمدار بود و هم پاسبان خیمه ها و ناجی کسانی که در محاصره دشمن قرار می گرفتند. پناه و تکیه گاه اهل حرم بود و دلخوشی اصحاب امام حسین(ع)؛ کسی که با شهادتش کمر امام زمانش شکست و دشمن جسورتر و بی باک تر شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *