معجزات و کرامات

نجات از طوفان، به برکت توسل به قمر بنیهاشم

مولف کتاب «حیاه العباس» ایضا مینویسد:
در سال ۱۳۳۷ هجری قمری مشرف به کربلا و کاظمین شدم. عید غدیر در کاظمین بودم و به شرف زیارت آن دو امام همام موفق شدم. بعد از آن نزد مرحوم آقا سید اسماعیل صدر رفتم و سپس با کشتی کوچک به بصره آمدم. در آنجا به انتظار جهاز دودی نشستم و انتظارم تا ۲۸ ذیحجه به طول انجامید. زمانی که وارد شد، آن را توقیف کردند و چتی برای سوار شدن ندادند. برای سفر به خرمشهر، من تنها نبودم و چهل نفر دیگر از اهل فسا و نوبندگان و فدشکو نیز با من بودند. وضع را که چنین دیدیم، ناچار به کشتی بادی نشستیم. روز اول محرم ۱۳۳۸ هجری قمری سوار کشتی شدیم. از چهل و یک نفر مسافر، چند نفر آنها زن و بچه بود. به سمت بوشهر حرکت کردیم. روز دوم محرم، همراهانم از من تقاضا کردند که یک روضه بخوانم. در بلندییی قرار گرفتم و روضهی ورود حضرت امام حسین (ع) به کربلا را خواندم. دانستند که من از ذاکرین مصیبت هستم.
[صفحه ۴۹۸]
شب چهاردهم محرم کشتی به گرداب افتاد و در اثر باد مخالف، تقریبا دو فرسخ از راه آمده را برگشت. ماه آسمان را میدیدم که دور سر ما دور میزد. باد سخت شده بادبان پاره شد و کشتی سوراخ گردید. به گونهای که میدیدم آب از زیر آن به کشتی میریزد. کشتی بر روی آب، دو ساعت دور خود حیران میگردید و و اختیار به کلی از دست ملاح گرفته شده بود. همه به جزع و فزع افتادند و دل بر مرگ نهادند. حتی شهادتین را نیز گفتیم، که ناگهان ملاح، وحشتزده، گفت: مگر نه این است که شما زوارید؟! مگر نه اینکه شما از خدمت امام (ع) آمدهاید و روضهخوان هستید؟! یک چیزی بگویید تا از این طوفان راحت شویم! حقیر سراپا تقصیر، مشغول خواندن روضهی ابوالفضل العباس (ع) شده و خدا را به شهادت میطلبم که غرضی به جز نجات نبود. بعد از روضهی من نیز، یک نفر فسایی نوحهخوانی کرد و سینهزنی مفصلی نموده خسته شدیم. دست به دعا برداشته و حضرت عباس (ع) را شفیع قرار دادیم.
در اثنای توسل، سوراخ کشتی را از زیر آن گرفتند و پردهی دیگر نصب نمودند. با ختم توسل، صدای ملاح بلند شد که آسوده خاطر باشید، باد مراد آمد! با اینکه مسافت راه، زیاد بود، فردای آن شب وارد شهر شدیم (پایان کلام مولف حیاه العباس (ع)، با تصرفی در الفاظ).
کشتی نشستگانیم، ای باد شرطه برخیز
باشد که باز ببینیم دیدار آشنا را
برگرفته از کتابچهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام نوشته علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *