معجزات و کرامات

هادی مبشر و توسل به حضرت ابوالفضل

در اوایل انقلاب، پسرعمویم، هادی مبشر ۶ – ۵ ساله بود که یک روز بچههای کوچه با تیر و کمانهایی که در گذشته مرسوم بود، سنگی به چشم او زدند و در نتیجه، هادی بینایی خود را از دست داد و در بیمارستان «متینی» کاشان بستری شد.
وقتی خبر این ماجرا به آقا (آیتالله مبشر) رسید، حضرت والد آن را با حاج آقا فخر تهرانی – که از عرفا و مردان الهی بود – مطرح کردند.
حاج آقا فخر فرمودند: در این موقع باید به حضرت اباالفضل (ع) متوسل شد.
[صفحه ۵۲۱]
آقا از کیفیت توسل سوال کردند.
ایشان فرمودند: از چشمهای نقرهای – که در آن زمان، اطراف حرم میفروختند و عبارت بود از صفحهای نقرهای یا طلایی که نقش چشم روی آن حک شده بود – تهیه کنید و با توجه به این که راه کربلا بسته است، به ضریح حضرت معصومه (س) بیندازید.
آقا علاوه بر انجام این دستورالعمل خودشان نیز به کاشان رفته و در بیمارستان بالای سر هادی با فرستادن ۱۰۰۰ صلوات، هدیه به حضرت اباالفضل (ع) متوسل به آن حضرت شدند. فردای آن روز با عنایت حضرت اباالفضل العباس (ع) پسرعمویم شفا گرفت.
برگرفته از کتاب چهره درخشان حضرت ابوالفضل نوشته: آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *