اخلاق و فضائل

ویژگی روحی حضرت اباالفضل – مهربانی

محبت و مهربانی به محرومان و ستمدیدگان بر وجود ابوالفضل مستولی بود و این پدیده به زیباترین شکل خود در کربلا آشکار شد و جلوه کرد؛ سپاه امویان آبشخور فرات را بر اهل بیت بستند تا آنان بر اثر تشنگی بمیرند یا تسلیم گردند . ابوالفضل که لبهای خشکیده و چهره های رنگ پریده فرزندان برادرش و دیگر کودکان را از شدت تشنگی دید ، قلبش فشرده گشت و از عطوفت و مهربانی دلش آتش گرفت . سپس به مهاجمان حمله کرد ، راهی برای خود گشود و برای کودکان آب آورد و آنان را سیراب کرد . در روز دهم محرم نیز بانگ ((العطش )) کودکان را شنید ، دلش به درد آمد و مهر به آنان ، او را از جا کند . مشکی برداشت و در میان صفوف به هم فشرده دشمنان خدا رفت ، با آنان درآویخت و از فرات دورشان ساخت ، مشتی آب برداشت تا تشنگی خود را برطرف کند ، لیکن مهربانی او اجازه نداد قبل از برادر و کودکانش سیراب شود ، پس آب را فرو ریخت . حال در تاریخ امتها و ملتها بگردید آیا چنین محبت و رحمتی را جز در قمر بنی هاشم و افتخار عدنان خواهید یافت ؟ !
اینها پاره ای از صفات و فضایل ابوالفضل است که با داشتن آنها چون پدرش به بالاترین قلّه مجد و کرامت دست یافت .
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام نوشته: شیخ باقر شریف قرشی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *