معجزات و کرامات

کرامات حضرت ابوالفضل نقل از آیت الله کوهستانی

علاقه و محبت فوق العاده مرحوم آیت الله کوهستانی به اسوه شجاعت و وفا یعنی حضرت عباس بن علی ((ع)) نشان از عشق و ارادت خالص ایشان به اهلبیت عصمت و طهارت دارد. معظم له نسبت به ساحت مقدس آن بزرگوار بسیار ابراز خضوع و ادب میکرد و از معرفت و ایثار و جانبازی حضرت سخن به میان میآورد و آن حضرت را الگوی ایمان و صفات ارزشمند انسان کامل میدانست.
در سایه همین معرفت ژرف شیفتگی و ارادت ایشان به حضرت ابوالفضل ((ع)) قابل توصیف نبود و در مصائب آن امام شناس واقعی بسیار اشک میریخت از فرط علاقه غالبا به وعاظی که در محضرشان روضه میخواندند سفارش مینمود که روضه حضرت ابوالفضل ((ع)) را بخوانند و گاه که خود به منبر میرفتند روضه آن حضرت را میخواندند به طوری که بعضی از مستمعین از روی مزاح میگفتند که آقاجان غیر از حضرت ابوالفضل ((ع)) روضه دیگری بلد نیست.
راستی معظم له شیفته و دل داده قمر بنیهاشم علمدار کربلا بود تا حدی که فرزند عزیزش از والده مکرمه خود نقل میکند. زمانی که به همراه آقا در نجف اقامت داشتیم هر گاه ایام زیارتی به کربلا مشرف میشدیم آقا به ما میگفت: وقتی به زیارت مشرف میشوید نخست بچهها را به زیارت حضرت ابوالفضل ((ع)) برده و بعد به زیارت امام حسین ((ع)) ببر چون بچههای من متعلق به آن حضرتاند.
ارادت و خاکساری همراه با ادب معظم له تنها به شخص آن مظهر ایمان و بزرگواری نبود بلکه هر آن چه که متعلق به او و نشانی از آن عبد صالح خدا داشت نزد ایشان از جایگاه ویژه برخوردار بود. از این رو احترامش نسبت به علمی که نشانه علمداری علمدار کربلا در عزاداریها مورد استفاده قرار میگیرد وصف نشدنی بود. در مراسم دسته روی و عزاداری سیدالشهدا ((ع)) معظم له با پای برهنه به دنبال علم راه میافتاد حتی در سرمای زمستان که گاه همراه با برف و باران بود کفش را از پای در میآورد و بدین طریق ارادت خالصانه خود را به مقام والای آن حضرت ابراز مینمود.
گفتنی است که در کوهستان طبق سنت دیرین رسم بر این است که در دهه عاشورا عزاداری روز هفتم محرم به نام حضرت عباس ((ع)) است «و ظاهرا به خاطر آن که روز هفتم آب را بر امام حسین ((ع)) و اهلبیت او بستند» و مراسم آن طبق رسم خاصی صبح روز هفتم آغاز میشود. مردم صبح زود در تکیه حسینی اجتماع میکنند و علمی را به نشانه علم حضرت ابوالفضل ((ع)) با تشریفات ویژهای درست میکنند و پس از روضه آن
[صفحه ۴۵۲]
حضرت علم را جهت تبرک در تمام منازل محل گردش میدهند و مردم نیز نذرهای خود را به علمدار و همراهان هدیه میکنند. طبق فرموده مرحوم آیت الله کوهستانی نخست جهت تکریم و احترام علم را به سمت بیت یکی از علمای گذشته محل که در واقع جد مادریشان نیز بود و سپس به طرف منزل معظم له حرکت میکردند.
مرحوم کوهستانی در این مراسم با نهایت خضوع و احترام شرکت مینمود و به همراه علم با مردم با پای برهنه به سمت منزل آن عالم به راه میافتاد و پس از ذکر توسل مختصر در بیت آن عامل بزرگوار علم را به سمت بیت ایشان میآوردند. که معظم له به جهت استقبال از عزادارن خود را زودتر به منزل میرسانید وقتی که علم نزدیک بیت ایشان میرسید معظم له دستها را در حالی که به آستین کشیده بود میگشود و با خضوع و ادب زیاد علم را در آغوش خود میکشید و آن را میبوسید. گویا خود حضرت ابوالفضل ((ع)) را میبوسد آن گاه علم وارد منزل ایشان میشد و پس از روضه مختصر که توسط واعظ در بیت معظم له خوانده میشد علم را به تمام منازل محل گردش میدادند.
این سنت حسنه همچنان ادامه دارد و مردم برای آن روز احترام ویژهای قائل هستند و در آن روز به احترام آقا ابوالفضل ((ع)) اغلب دست از کار میکشند و به عزاداری میپردازند و در تمام مجالس روضه آن روز مصیبت آن حضرت خوانده میشود.
برگرفته از کتاب چهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام نوشته آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *