احادیث و سخنان

گفت و گوی شنیدنی بین حضرت علی و حضرت زهرا

اینک که سخن از فضایل بیکران امیرمومنان علی (ع) میباشد چه زیباست به گفتوگوی جالبی گوش فرادهیم که در این گفتوگو خود حضرتش برخی از فضایلش را بیان میفرماید.
شیخ فقیه، ابوالفضل شاذان بن جبرئیل قمی رحمه الله در کتاب «فضایل» این گونه نقل کرده است:
در خبری وارد شده که روزی امیرالمومنین (ع) با حضرت زهرا (س) نشسته بودند و خرما تناول مینمودند، بین آن دو بزرگوار گفتوگویی جالب و شنیدنی صورت گرفت که آن را ذکر میکنیم:
علی (ع) فرمود: ای فاطمه! همانا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله مرا بیشتر از تو دوست میدارد.
[صفحه ۶۶]
فاطمه (س) فرمود: این عجیب است، چگونه شما را بیشتر دوست میدارد، در حالی که من میوهی قلب او و شاخهای از شاخسار او هستم، و آن حضرت فرزندی غیر از من ندارد؟!
علی (ع) فرمود: ای فاطمه! اگر گفتهی مرا نمیپذیری و مرا تصدیق نمیکنی به همراه من، نزد پدر بزرگوارت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله برویم تا از خودش پرسش کنیم.
آن دو بزرگوار به اتفاق محضر پیامبر خدا صلی الله علیه و آله رسیدند، صدیقهی کبری (س) شروع به سخن نمود و عرض کرد: ای پیامبر خدا! کدامیک از ما دو نفر را بیشتر دوست داری، مرا یا علی را؟
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:
انت احب و علی اعز منک.
تو نزد من محبوبتر و علی (ع) عزیزتر است.
در این هنگام سرور و مولای ما علی (ع) فرمود: آیا برایت نگفتم؟ من فرزند فاطمهی باتقوا هستم؟
فاطمه (س) فرمود: و من دختر خدیجهی کبری هستم.
علی (ع) فرمود: من فرزند صفایم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر سدره المنتهایم که بالاترین مکان در بهشت است.
علی (ع) فرمود: من افتخار عالمیان هستم.
فاطمه (س) من دختر کسی هستم که نزد خدا آن قدر تقرب یافت که فاصلهاش با او به قدر فاصلهی دو کمان یا کمتر از آن بود.
علی (ع) فرمود: من فرزند زنهای پاکدامن هستم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر زنان صالحه و مومنهام.
علی (ع) فرمود: خادم و خدمتگزار من جبرئیل است.
[صفحه ۶۷]
فاطمه (س) فرمود: خطبهی عقد مرا در آسمان «راحیل» خوانده است، و فرشتگان گروهی بعد از گروه دیگر به من خدمت میکنند.
علی (ع) فرمود: من در محل دوردست و بلند مرتبهای تولد یافتهام.
فاطمه (س) فرمود: و من در رفیع اعلی تزویج شدم و عقدم در آسمان واقع شد.
علی (ع) فرمود: من لوای حمد را به دوش دارم.
فاطمه (س) فرمود: و من دختر کسی هستم که او را به آسمانها بالا بردند.
علی (ع) فرمود: من فرزند آن مرد نیکوکار و درست کردار از میان مومنان هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من دختر آخرین پیامبر الهی هستم.
علی (ع) فرمود: من طبق ظاهر قرآن و فرمان آن، شمشیر کشیده و با کافران جنگیدهام.
فاطمه (س) فرمود: و من دارندهی علوم باطن قرآن هستم.
علی (ع) فرمود: من درختی هستم که از طور سینا خارج شد.
فاطمه (س) فرمود: من مقصود از آن شجرهی طیبه هستم که همواره ثمره و میوههای گوارا دهد.
علی (ع) فرمود: و من درختی هستم که ثمره و میوهاش حسن و حسین (ع) هستند.
علی (ع) فرمود: من مثانی – یعنی سورهی حمد – و قرآن حکیم هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من دختر پیامبر کریم و بزرگوارم.
علی (ع) فرمود: من نبا عظیم – یعنی آن خبر بزرگ – هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من دختر پیامبر راستگو و امین هستم.
علی (ع) فرمود: من ریسمان محکم پروردگارم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر کسی هستم که از همهی مردمان بهتر و برتر است.
[صفحه ۶۸]
علی (ع) فرمود: من شیر شجاع جنگها هستم.
فاطمه (س) فرمود: من کسی هستم که خدا به خاطر او گناه بندگان را بیامرزد.
علی (ع) فرمود: من بخشندهی آن انگشترم.
فاطمه (س) فرمود: من بزرگ فرزندان هاشم و سرور آنها هستم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر محمدم که خداوند او را از میان بندگانش برگزیده است.
فاطمه (س) فرمود: من دختر سرور رسولان و فرستاده شدگان الهی هستم.
علی (ع) فرمود: من سرور اوصیا و جانشینان رسولانم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر پیامبر عربی هستم که از میان اعراب برانگیخته شد.
علی (ع) فرمود: من آن دلیر مردی هستم که شجاعان را به هلاکت افکندهام.
فاطمه (س) فرمود: و من دختر احمد هستم که پیامبر الهی است.
علی (ع) فرمود: من قهرمان باورع و پارسایم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر کسی هستم که شفاعت میکند و شفاعتش نزد خدا پذیرفته میگردد.
علی (ع) فرمود: من تقسیم کنندهی بهشت و دوزخم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر محمدم که خدا او را به پیامبری اختیار کرده است.
علی (ع) فرمود: من کشندهی جنیان سرکش هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من دختر فرستادهی آن خداوند حاکم و فرمانروای عالم هستم.
علی (ع) فرمود: من برگزیدهی خداوند مهربانم.
فاطمه (س) فرمود: و من بهترین زنان و برگزیدهی شدهی از میان آنان میباشم.
علی (ع) فرمود: من گفتگو کنندهی با اصحاب رقیم هستم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر کسی هستم که رحمت الهی بود، برای اهل ایمان
[صفحه ۶۹]
فرستاده شده و به آنها بسیار لطف و مهربانی داشت.
علی (ع) فرمود: من کسی هستم که خداوند مرا در قرآن خود، نفس محمد صلی الله علیه و آله قرار داده و فرموده است: (انفسنا و انفسکم) [۱۰۱] .
فاطمه (س) فرمود: و من کسی هستم که دربارهاش در ضمن همان آیه فرمود: (و نساءنا و نساءکم) [۱۰۲] ، مراد از «نساءنا» – یعنی «زنان خودمان» – من هستم.
علی (ع) فرمود: من به شیعیانم قرآن آموختهام.
فاطمه (س) فرمود: و من کسی هستم که خدا دوستانم را از آتش رها میکند.
علی (ع) فرمود: من کسی هستم که شیعیانم از دانش من مینویسند.
فاطمه (س) فرمود: و من کسی هستم که از دریای دانش او با مشت برمیدارند.
علی (ع) فرمود: اسم مرا خداوند از اسم خود برگرفته است، او عالی – یعنی بلندمرتبه – و من علی هستم.
فاطمه (س) فرمود: اسم من نیز از اسم خدا گرفته شده است، او فاطر – یعنی آفریننده – و من فاطمهام.
علی (ع) فرمود: من مایهی حیات و زندگی جان اهل عرفان و معرفتم.
فاطمه (س) فرمود: من راه نجات آنها هستم که به خوبیها و معنویات مایلند.
علی (ع) فرمود: من گنج بینیازی هستم.
فاطمه (س) فرمود: من کلمهی نیکو و مجموعهی خوبیها هستم.
علی (ع) فرمود: مراد از «حوامیم» – یعنی سورههایی که با حا و میم شروع میشود – من هستم.
فاطمه (س) فرمود: من دختر طواسین – یعنی سورههایی که با طا و سین شروع میشود – میباشم.
[صفحه ۷۰]
علی (ع) فرمود: خداوند توبهی آدم را به خاطر من پذیرفت.
فاطمه (س) فرمود: مرا نیز آدم واسطه قرار داد تا خدا توبهاش را قبول کرد.
علی (ع) فرمود: من به منزلهی کشتی نوح (ع) هستم، هر کس به او پیوست، نجات یافت.
فاطمه (س) فرمود: من هم در این ادعا با تو شریکم.
علی (ع) فرمود: من طوفان آن – یعنی ریزش باران شدیدی که باعث غرق شدن و هلاکت آن گردید – هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من خشم آن هستم که باعث تلاطم دریا و ایجاد جزر و مد است.
علی (ع) فرمود: من آن نسیمی هستم که برای حفظ آن کشتی فرستاده شد.
فاطمه (س) فرمود: من سرچشمهی نهرهای آب، شیر، شراب و عسل در بهشت هستم.
علی (ع) فرمود: من طور – یعنی جبل سینا – هستم که خدا با موسی (ع) در آنجا تکلم فرمود و دارای رفعت و عظمت خاصی بوده است.
فاطمه (س) فرمود: و من آن کتاب مسطور هستم که خدا با دست قدرتش در آن نوشته است.
علی (ع) فرمود: من آن صفحهی گشوده شدهام.
فاطمه (س) فرمود: و من بیت المعمورم که کعبهی اهل آسمان است و در اطرافش فرشتگان طواف میکنند.
علی (ع) فرمود: من سقف مرفوع – یعنی آسمان – هستم در عظمت و بلندی مرتبه.
فاطمه (س) فرمود: و من دریای آتش بار هستم.
علی (ع) فرمود: من دارای علم تمام پیامبرانم.
[صفحه ۷۱]
فاطمه (س) فرمود: من دختر سرور همهی رسولانم که از ابتدای آفرینش فرستاده شدهاند.
علی (ع) فرمود: من آن چاه متروکه و آن قصر محکم بلند ارتفاع هستم.
فاطمه (س) فرمود: شبر و شبیر – یعنی حسن و حسین (ع) – از من هستند.
علی (ع) فرمود: من بعد از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بهترین مخلوق آفریدگارم.
فاطمه (س) فرمود: من نیکوکار پارسا هستم.
دراین هنگام پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به فاطمه (س) فرمود:
با علی (ع) گفتوگو مکن، او دلایل محکم و بیان روشن دارد.
فاطمه (س) فرمود: من دختر کسی هستم که قرآن بر او نازل شده است.
علی (ع) فرمود: من پر از علم و بری و دور از شرکم.
فاطمه (س) فرمود: من ستارهای هستم که میدرخشد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: علی (ع) صاحب مقام شفاعت در قیامت است.
فاطمه (س) فرمود: و من بزرگ بانوی روز قیامت هستم.
سپس به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد: شما از پسرعموی خود حمایت و پشتیبانی نکنید، و مرا با او واگذارید.
علی (ع) فرمود: من پدر فرزندان محمد صلی الله علیه و آله و برگزیدهی او هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من گوشت و خون او هستم.
علی (ع) فرمود: من مجموعهی صحیفههای آسمانیام.
فاطمه (س) فرمود: و من مجموعهی شرافت و بزرگواریام.
علی (ع) فرمود: من ولی پروردگارم.
فاطمه (س) فرمود: و من لاغر اندامی نیکو هستم.
علی (ع) فرمود: من نور آفرینش و روشنایی آن هستم.
فاطمه (س) فرمود: و من فاطمهی زهرا هستم.
[صفحه ۷۲]
آنگاه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به فاطمهاش (س) فرمود:
یا فاطمه! قومی و قبلی راس ابن عمک، فهذا جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل مع اربعه آلاف من الملائکه یحامون لعلی (ع) و هذا اخی راحیل و دردائیل مع اربعه آلاف من الملائکه ینظرون باعینهم.
ای فاطمه! برخیز و سر پسرعمویت علی (ع) را ببوس، اینک جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و عزرائیل با چهار فرشته از علی (ع) حمایت مینمایند و از او پشتیبانی میکنند، و این برادرم راحیل و دردائیل است که با چهار هزار فرشتهی دیگر برای دیدن این مناظره اجتماع کردهاند.

بعد از فرمان پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، حضرت زهرا (س) برخاست و سر مبارک امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع) را در مقابل پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بوسید و گفت:
ای اباالحسن! به حق پیامبر خدا صلی الله علیه و آله از پیشگاه پروردگار و از ساحت مقدس شما و پسرعمویت عذرخواهی میکنم.
امام (ع) عذر آن حضرت را پذیرفتند و در خاتمه فاطمه (س) دست پدر بزرگوارش را بوسید. [۱۰۳] .
برگرفته از کتاب چهره درخشان حضرت ابوالفضل نوشته: آقای علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *