فرزندان و نوادگان

یتیم اهل بیت در شام (دمشق)

پدر بزرگوار حضرت رقیه (س)، امام عظیم، حسین بن علی (ع) معروفتر از آن است که نیاز به توصیف و معرفی داشته باشد.
مادر حضرت رقیه (س)، مطابق بعضی از نقلها، «اماسحاق» نام داشت که قبلا همسر امام حسن (ع) بود؛ و آن حضرت در وصیت خود به برادرش امام حسین (ع) سفارش کرد که با اماسحاق ازدواج کند، و فضایل بسیاری را برای آن بانو برشمرد.
و به نقلی، مادر رقیه (س) «ام جعفر قضاعیه» بوده است ولی دلیل مستندی در این باره، در دسترس نیست.
شیخ مفید در کتاب ارشاد ام اسحاق بنت طلحه را مادر فاطمه بنت الحسین (ع) معرفی میکند.
سن مبارک حضرت رقیه (س) هنگام شهادت، طبق پارهای از روایتها سه سال، و مطابق پارهای دیگر چهار سال بود. برخی نیز پنج سال و هفت سال نقل کردهاند.
در کتاب وقایع الشهور و الایام نوشتهی علامهی بیرجندی آمده است که، دختر کوچک امام حسین (ع) در روز پنجم ماه صفر سال ۶۱ رحلت نمود؛ چنانکه همین مطلب در کتاب ریاضالقدس نیز نقل شده است. [۱۴۵] .
آن بلبلم که سوخته شد آشیانهام
صیاد سنگدل زده آتش به خانهام
ای گل ز جای خیز که بلبل ز ره رسید
بشنو صدای نغمه و بانگ ترانهام
برگرفته از کتاب چهره درخشان قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس علیه السلام نوشته علی ربانی خلخالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *